پایگاه خبری تحلیلی تیتر فرهنگی

خاستگاه انار در آثار بختیار علی به روایت خودش

فرازی از کتاب نمادهای دنیای رمان با موضوع خاستگاه نماد انار در آثار بختیار علی. نَبَز گوران نویسنده و شاعر و روزنامه‌نگار کرد ، دراین کتاب به گفتگویی با بختیار علی در باره نمادهای دنیای رمان‌هایش پرداخته است.

فرازی از کتاب نمادهای دنیای رمان، گفتگوی نَبَز گوران با بختیار علی با موضوع خاستگاه انار در آثار بختیار علی

ترجمه مختار شکری‌پور

تیتر فرهنگی به نقل از روزنامه اعتماد: نَبَز گوران،رمان‌نویس و روزنامه‌نگار و پژوهشگر و مترجم و شاعر کرد عراقی، اخیرا  کتابی در ژانر گفتگو با عنوان «نمادهای دنیای رمان» منتشر کرده است. «نه‌به‌ز گوران»در این کتاب با بختیار علی، نویسنده و شاعر سرشناس کرد عراق، به گفتگویی مفصل در باره نمادها و نشانه‌های رمان‌های این نویسنده از مرگ تک‌فرزند دوم تا نفرت نوبهاران پرداخته است. آنچه در ذیل می‌آید، فرازی از صفحه‌های ۲۹ و ۳۰ این کتاب است که در آن بختیار علی از نماد و نشانه انار در آثارش، بخصوص در رمان آخرین انار دنیا، سخن گفته است. از آن‌جا که انار، به عنوان یک عنصر‌ نمادین در رمان آخرین انار دنیا و همچنین دیگر آثار این نویسنده، خیلی بسامد و اهمیت دارد و پرداخت به این گفتار به نوعی رمزگشایی از این عنصر در آثار بختیار علی است، به ترجمه این فراز از آن کتاب پرداختم که می‌خوانید:

«سال ۱۹۷۵، خانه‌ای که حدود ۴۶ سال در آن زندگی می‌کردیم را عوض کردیم. تک درخت اناری درحیاط خانه‌مان بود که فکر می‌کنم هنوز هم مانده باشد. آن درخت از نظر من به نوعی نماد خانه‌مان بود. بعد از چند سال از زمانی که یواشکی به ایران سفر کردم و بعدها که برای مدتی برگشتم و همچنین مدتی هم که خودم را در کوه‌ها مخفی کرده بودم، به یادآوردن آن انار، یادآوری خانه‌مان بود. یاد روزهای خوشبختی و بی‌واهمگی در آغوش خانواده بود و یاد زیستن در دامن مهربان مادر و غذای گرم ظهرها و شام‌ها.
انار در خیال من، نماد جمع‌کردن و دور هم زندگی کردن شده است. بیش از هر چیز، آنچه سمبل انار را در زندگی من تکثیر کرده است، آن درخت انار حیاط خانه‌مان است. اگر به رمان «آخرین انار دنیا» دقت کنید، نخستین لحظه افتادن انار از آن شاخه افسون‌آلود، لحظه عمیق‌شدن کل احساس سرگردانی و بی‌خانمانی و ناآرامی و شیطنت در دوران کودکی است.
انار چون نمادی جمع‌کننده، چون چتری که می‌تواند قربانیان را زیر سایه خود گرد آورد، پیش از آنکه نماد جمع باشد، نمادی خاص از آن من بود، من هرگاه به یاد خانه و عزیزانم می‌افتادم، یاد آن درخت انار هم می‌افتادم. این نماد انار در ذهن و خاطر من، با تمام معانی انار در خیال جمعی انسان کرد و انسان شرقی دیرین مرتبط است.»


نظرات توسط مدیر بسته شده است