مارو در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
میزان، رای اعضاست آیا اظهارات هواداران میتواند پیشبرنده و گشایشگر مطالبات جمعی در تحقق آرمانهایی چون توسعه صنعتی و پیگیری مطالبات صنفی از نهادهای متولی باشد؟
تیتر فرهنگی؛ هادی حسینینژاد- روزنامهنگار: دموکراسی روشی برای سهیم کردن مردم در تصمیمگیریهای سیاسی و اجتماعی است اما در فقدان آگاهی و روشنگری، ضامن توسعه و پیشرفت جوامع نیست. به عبارت دیگر؛ اگرچه دموکراسی برای توسعه و تعالی اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و… شرط لازم است؛ اما شرط کافی نیست.
با این توضیح، اگر برپایی انتخابات را مهمترین نمود و مظهر تحقق دموکراسی بدانیم، سوال اینجاست که آیا رای دهندگان به ماهیت انتخاب و تاثیرگذاری آن آگاهاند؟ آیا گزینه (یا گزینهها) خود را بر اساس مطالبات مشروع و قانونی در مسیر رشد و توسعهی جمعی انتخاب کردهاند؟ و خلاصهی کلام اینکه: آیا رای دهندگان در انتخاب خود به اخلاق حرفهای و آرمانهای جمعیشان وفادار بودهاند؟
تحلیل مستقیم رویدادهای انتخاباتی و نسبتسنجی آنها با اهداف و مطالبات گروهها، تشکلها و حتی جامعه، به دلیل الزام «مخفی» بودن آراء معمولا قابل تحقق نیست اما همچنان پارامترها و نشانههایی وجود دارد که کارشناس علوم اجتماعی میتواند با تمرکز بر آنها، نتایج قابل تأمل و روشنگری را در اختیار جریانهای مختلف و ذیربط جامعه قرار دهد تا در گامهای بعدی، بیشتر به اهداف غایی خود نزدیک شوند. برپایی انتخابات هیات رئیسه اتحادیه چاپخانهداران تهران یکی از نمونههاییست که بهدلیل اقدام تبلیغاتی یکی از نامزدها، این فرصت را به دست داد تا در باب موارد ذکر شده، بررسی و تأمل کرد.
مطابق با نتایج شمارش آراء احمد ابوالحسنی، رئیس سابق اتحادیه چاپخانهداران(صحافان و تابلوسازان) تهران (با کسب اکثریت ۵۹۰ رأی) برای چهارسال دیگر در سمت خود ابقا شد و قرار است همراه با دو برگزیدهی دیگر اداره کند. در نگاه اول، این گزاره به ذهن خطور میکند که اکثریت رای دهندگان از عملکرد اتحادیهی پیشین و نامبرده، رضایت داشتهاند و به پشتوانهی همین رضایتمندی، مجددا او را برگزیدهاند.
در این راستا و درست یکروز مانده به برپایی انتخابات، تیم تبلیغاتی احمد ابوالحسنی به انتشار تعداد قابل توجهی ویدئو در فضای مجازی اقدام کرد؛ با این رویکرد که مصاحبهشوندگان مشخصا به این سوال پاسخ دهند: «چرا احمد ابوالحسنی بهترین گزینه برای اتحادیه چاپخانه داران، صحافان و تابلوسازان تهران است؟»
پیش از هرچیز، توجه به این نکته و طرح این سوال اهمیت دارد که چرا تنها ساعاتی مانده به برپایی انتخابات، تبلیغات از حالت ائتلافی (ائتلاف «اقتدار و اعتبار برای اتحادیه») به حالت شخصی تغییر یافته و خبری از تبلیغات دو همائتلافی دیگر ابوالحسنی در این ویدئوها نیست!؟ اما از فرض و احتمالِ هر پاسخی که بگذریم، دیدن و شنیدن ویدئوهای مذکور، حائز اهمیت است؛ اینکه سوال «چرا ابوالحسنی بهترین گزینه است؟» چه پاسخهایی را میتواند بهدنبال داشته باشد؟
در ویدئوهای تبلیغاتی منتشر شده علاوه بر تعریف و تمجیدهای مرسوم، مواردی چون دعوت کردن از اعضا و پیشکسوتان در جلسات، پیشبرد و ارتقا جایگاه اتحادیه در وزارتخانهها و سازمانهای مختلف، خدمتگزاری و پیگیری رفع مشکل اعضاء به عنوان دلایل اصلی انتخاب دوبارهی رئیس سابق مطرح شدهاند.
داشتن این حسنات، قطعا لازم و موثر است اما نکته حائز اهمیت این است که افراد، عموما به دستاورد مشخصی اشاره نکردهاند؛ یا به تعبیری دیگر نیازی به مطرح کردن یا شاید اندیشیدن به این مساله را احساس نکردهاند؛ بهجز یکی از مصاحبهشوندگان که مشاور اتحادیه است، در صحبتهایش پیشبرد پروژه تخصیص زمین در شهرکهای صنعتی، تهیه سند راهبردی و تدوین پرسشنامه برای نیازهای چاپخانهداران را به عنوان دستاورد مطرح میکند.
این در شرایطیست که پیش از این، کانال اینستاگرامی اتحادیه، مواردی نظیر برپایی مراسم روز ملی صنعت چاپ، ساخت سرود و… را هم در ردیف دستاوردها قرار داد. در این میان، اظهارات جالب توجه دیگری در وصف احمد ابوالحسنی نیز ضبط و پخش شده که شنیدنی و قابل بررسی است:
– با سابقه اسارت در جنگ؛ حتی اگر کاری نکنند هم روی چشم میگذاریمش.
– نظرات بزرگان صنف حجت است.
– از موقعیتهای خودش استفاده کرده برای بازدید مقامات دولتی از چاپخانهها استفاده میکند.
– به قدری وقتش آزاد است که میتواند روزی ۱۸ ساعت دنبال کار اتحادیه و همکاران باشد.
– تاکنون نشنیدم کسی کاری داشته و از ایشان جواب منفی گرفته باشد.
– با آمدن فرد جدید، به پایه (پله) اول برمیگردیم
– لوتیِ قشنگِ صنف ما است. هیچ آسیبی به کسی نزده است. هیچ کار اشتباه و غلطی برخلاف حواشی نکرده است.
– وقتی به اتحادیه میرویم، اگر منشی بگوید ابوالحسنی نیست، خودش از اتاق میگوید: من هستم!
– نباید کرسی اتاق اصناف را از دست بدهیم.
– به دلیل اینکه از امتیاز جانبازی و آزادگی برخوردار است، ارتباطات خوبی با سران نظام و از این ارتباطات میتوانیم برای شکوفایی صنعت چاپ و لابیکردن موارد استفاده کنیم.
– رسیدن تعداد بازدیدکنندگان سایت اتحادیه به هزار نفر در روز، در دوره ریاست ابوالحسنی محقق شده است.
– ما نتیجهای ندیدم از ایشان ولی انشالله صحبتهایی شده که بتوانند کارهای مفیدی برای چاپخانهداران انجام دهند.
البته که میزان، رای اعضاست و باید به دموکراسی و مطالبهی جمعی گردن نهاد. اما با عنایت به مطالب ابتدایی این یادداشت، آیا مبنا و خاستگاه چنین مطالباتی، میتواند پیشبرنده و گشایشگر مطالبات جمعی در تحقق آرمانهایی چون توسعه صنعتی، گسترش بازارهای داخلی و خارجی، ارتقاء آموزشی و پیگیری مطالبات صنفی از سازمانها و نهادهای متولی کشور باشد؟
آیا قابل انتظار نبود که افراد در پاسخ به سوال معهود، مثلا به ظرفیتهای علمی، تجربیات و تخصصهای شغلی، موفقیت و دستاوردهای روشنی که از قِبل آنها جمیع اعضاء به آوردهای ارزشمند دستیافتهاند یا بحران خطیری را از سر گذراندهاند، اشاره میکردند؟
آیا کفِ انتظارات آنها، زیادی پایین نیست؟
آیا در این اظهارات که فحوای آنها با نظرات ستاد تبلیغاتی مربوطه همسو و قابل انتشار شناخته شده، با اصول حرفهای، ضوابط و ضرورت پایبندی به قوانین همخوانیهای لازم را دارد؟
آنچه مسلم است برای ارتقاء صنعت چاپ و بستهبندی ایران ظرفیتهای فراوانی در اختیار دارد و میتواند جایگاه خود را چه در داخل و چه در بازارهای منطقهای و جهانی ارتقاء دهد.
